Starships

Hiç şarkı dinlerken kaybetmekten korktuğunuz şeyler için ağladığın oldu mu ? Tahmin ederim ki olmuştur duygusuz değilsin. Sosyal bir varlığız çünki. Ağlarız, güleriz, seviniriz, üzülürüz... Çok şey sayabilirim...


Farkında olmak diye bir şey var. Genç olduğumu fark ettim(yeni değil hep aklımda). Ve bir gün gelecek sivilcelerimi sıkmak için tırnaklarımla yırttığım cildim o gerginliğini ve hızlı rejenere gücünü kaybedecekti. Yüzüm bana ihanet edecekti ve kırışmaya başlayacaktı. Dokularm, organlarım, sistemlerim... Hepsi sorun çıkarmaya başlayacaktı. Gençliğin verdiği o toyluk, heyecan ve adrenalin yerini uyuşukluk, ölüm korkusu ve romatizma haplarına bırakacaktı. Bunlaarı düşününce korkuyorum.


Belkide sistem yüzünden(liseden mezun olunca üniversiteye girmek için çırtınıp, kazanmamız gereken sınavdan bahsediyorum), belkide mezun oluyorum onun için bilemiyorum.Önünüzü göremediğiniz zamanlar oldu mu hiç ? Karamsarlığa kapıldığınız zamanlar ? Ben hep kapılıyorum. En çokta yanlız kalmaktan korkuyorum. Benim için bir çok yol ayrımı var ama hangisine saparsam daha doğru olacağını kestiremiyorum. Karanlık her yer. Bir ışık butonuna ihtiyacım var. Aynştayn şey der " Aydınlıklar yoksa karanlıklar vardır." Hadi canım yapma ya ! (ergen atarı)


Genç gibi hissetmek harika bir şey. Bu his sende hep olsun. Yoksa öl sen zaten. Neden yaşıyorsun ki ? Farklı bir duygu var. Çocucuk gibi hissetmek diye... Böyle hissetmekse apayrı bir duygu. Ben içimdeki çocugun vereme yakalanıp ölmesinden korkuyorum. Onun olgunlaşıp, genç, yavuz bir delikanlıya dönüşmeden ölmesinden çok korkuyorum. Bu korku hem beni hemde onu huzursuz ediyor. İç çatışmalar başlıyor ve kaçınılmaz sonuç... Mutsuzluk.



Duyar gibiyim... "Bu kadar hayat dolu bir insan nasıl bu kadar karamsar olabiliyor ? " E şimdi renkli dünyama hoşgeldiniz!



Fotograflar: L'Odyssée Turque d'Ahmet Polat

-efegeozden-





1 yorum:

theM.A.D.creationist dedi ki...

Great photos!

http://themadcreationist.blogspot.it/

Giuseppe